ประภาส ชลศรานนท์ เจ้าของคอลัมน์ ‘คุยกับประภาส’ ในหนังสือพิมพ์มติชน เคยเล่าในคอลัมน์ของเขาถึงเรื่อง ‘หกวานร’ เป็นเรื่องจริงเกี่ยวกับห้องห้องหนึ่ง กลางห้องมีบันไดลิงตั้งอยู่ ผู้สร้างห้องได้ปล่อยลิงมาอยู่รวมกันในห้องนี้หกตัว ทุกวันจะมีคนนำอาหารมาแจกจ่าย
มาวันหนึ่ง ที่ยอดบันไดลิงมีกล้วยหอมหวีหนึ่งถูกนำมาแขวนไว้ ลิงทั้งหกพุ่งไปที่บันไดหมายจะคว้ากล้วยหวีใหญ่มากิน แต่ทันทีที่ลิงตัวหนึ่งเอามือไปสัมผัสบันได น้ำเย็นเฉียบก็พุ่งออกมาอย่างแรงจากท่อโลหะที่มนุษย์แอบฝังไว้ ลิงทั้งหกเปียกปอนและหนาวสั่นไปตามๆกัน
ด้วยความหิวโหย ลิงตัวที่ใหญ่สุดจึงนำทีมลิงอีกห้าตัวปีนบันไดขึ้นไปเอากล้วยอีกครั้ง แล้วก็เหมือนเคย…น้ำเย็นเฉียบพุ่งออกมาในทันที
หนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านไป ท่อน้ำได้ฉีดน้ำออกมาห้าครั้ง สองครั้งแรกฉีดเมื่อกล้วยถูกนำมาแขวนใหม่ๆ ครั้งที่สามฉีดออกมาตอนกลางคืนเมื่อลิงตัวโตพยายามลองปีนบันไดไปเอากล้วยอีก ครั้งที่สี่ท่อได้ฉีดน้ำออกมาในบ่ายวันที่ผู้ให้อาหารนำอาหารมาส่งช้าเกินไป ส่วนครั้งที่ห้า เพราะลิงสองตัวเล่นปล้ำกันแล้วกลิ้งไปถูกบันได
ผ่านไปหนึ่งเดือน กล้วยเปลี่ยนไปเจ็ดหวี แต่ไม่มีลิงตัวใดย่างกรายเข้าใกล้บันไดเลย
เดือนที่สาม มนุษย์เปลี่ยนลิงตัวหนึ่งออก แล้วเอาลิงตัวใหม่เข้าไปแทน กลิ่นกล้วยหอมดึงดูดให้ลิงตัวใหม่เข้าใกล้บันได แน่นอน ลิงทั้งห้าตัวต่างก็พุ่งเข้ามาขวางไว้ พร้อมแยกเขี้ยวอย่างดุร้าย
ผ่านไปอีกสี่เดือน ท่อน้ำไม่ถูกสั่งให้ทำงานอีกเลย ขณะที่กล้วยเปลี่ยนหวีไปนับไม่ถ้วน ในเดือนที่ห้า แม้ลิงตัวใหม่ทั้งสามตัวที่เข้ามาไม่เคยรู้ถึงเหตุผลของการปกป้องบันได แต่ก็เข้าร่วมขบวนการข่มขู่แยกเขี้ยวไม่แพ้ลิงรุ่นดั้งเดิม
สุดท้าย ลิงรุ่นแรกของห้องถูกนำออกไปจนหมด แทนที่ด้วยลิงตัวใหม่ๆ แต่บันไดยังคงเป็นของต้องห้าม กล้วยถูกเปลี่ยนหวีใหม่อยู่เสมอ แต่ก็เป็นเวลานับปีที่ไม่เคยมีลิงตัวใดแตะต้องบันไดอีก
ประภาสทิ้งท้ายบทความนี้ไว้อย่างน่าสนใจว่า ‘หลังจากมนุษย์ทำให้บันไดอันนั้นกลายเป็นบันไดอาญาสิทธิ์ไปแล้ว การแขวนกล้วยก็ถูกยกเลิกไป แต่ลิงทั้งหกตัวก็ยังไม่มีตัวไหนกล้าที่จะเข้าไปใกล้บันได คงต้องรอสักวันหนึ่งที่บังเอิญมีลิงตัวไหนพลาดไปถูกบันไดเข้าแล้วมนุษย์ก็บังเอิญลืมเปิดน้ำฉีดลงมา ความคิดกบฏต่อความเชื่อเก่าๆก็จะบังเกิดขึ้น’
ความเห็นล่าสุด